Człowiek żyje w przestrzeni zbudowanej ze słów.
Jego świat jest taki, jak go nazywa.

Jeśli skupia się na tym, co złe, w taki sposób myśli o swoim życiu, bo tak je projektuje. Jeśli jednak zacznie spisywać wszystkie pozytywne spostrzeżenia, najmniejsze dobre przejawy swojej codzienności, okaże się, że w jego życiu jest całkiem sporo jasnych barw i ma wiele powodów do bycia szczęśliwym każdego dnia.

Fachowo nazywa się to w psychologii praktykowaniem wdzięczności.

Wdzięczność to uczucie zadowolenia będące odpowiedzią na otrzymane dobro. Aby ją poczuć, najpierw należy dostrzec to co dobre.

Dziennik wdzięczności

W dostrzeżeniu powodów do zadowolenia i wdzięczności może nam pomóc planowanie każdego dnia. Jeśli wieczorem odhaczę z listy zadań to, co udało się zrealizować, będzie powód do satysfakcji i tym samym do wdzięczności. Zapiszę sobie to dzienniku wdzięczności : „Przepracowałam uczciwie kolejny dzień, a co za tym idzie – zarobiłam na utrzymanie siebie i swojej rodziny. To powód do bycia wdzięczną za dar życia, zdrowia i możliwość wykonywania obowiązków zawodowych. Z pewnością rozwinęłam się jako człowiek. Dowiedziałam się czegoś nowego, mogłam się wykazać lub pomóc drugiej osobie. Oprócz tego znów wypełniłam obowiązki rodzica, córki, przyjaciółki – może nie do końca tak, jak życzyliby sobie inni, ale z pewnością najlepiej jak potrafiłam w tym momencie. Teraz wieczorem, w swoich czterech ścianach jestem bezpieczna, otaczam się przedmiotami, które są mi miłe, towarzyszą mi moi najbliżsi. Są! Bo są moją rodziną. To mój świat, moje życie. Powód do radości i wdzięczności.”

Gdy już przygotowuję się do snu, też mam mnóstwo powodów do wdzięczności. Oto nadchodzi odpoczynek po kolejnym dniu mojego i tylko mojego życia. Zaraz zapadnę się w miękkość pościeli i zasłużenie wypocznę. Odczuwam komfort tej konkretnej chwili. A rano? Nawet, jeśli będzie zimno i szaro, moje nowe buty pozwolą mi nie marznąć, otulę się swoim ulubionym szalem i poczuję zapach płynu do zmiękczania tkanin, który przywołuje wspomnienie lata. Uśmiechnę się do kolejnego dnia.

Recepta na szczęście

Wdzięczność to najskuteczniejszy sposób na osobiste szczęście. Ma niezwykłą moc przyciągania pomyślności, pomnażania dobrostanu i utrzymania wspaniałego samopoczucia.

Praktykując wdzięczność, wyrażajmy też uznanie dla innych. Zwerbalizowanie wyrazy uznania dla kogoś to – poza wyrażeniem wdzięczności – pomoc w dostrzeżeniu przez niego jego własnej wartości i potencjału. Rzeczywisty komplement, pozbawiony interesowności, jest wysokooktanowym paliwem, które pozwala innym odnaleźć w sobie siłę. Przekazujmy ludziom taki zastrzyk energii, jeśli naprawdę szczerze cieszymy się z ich osiągnięć, pragniemy obdarować ich swoją radością i wdzięcznością lub pragniemy powiedzieć im, jak bardzo ich czyny wpłynęły na nasze uczucia i potrzeby.