Pismo ręczne to jeden ze sposobów wyrażania siebie, manifestowania swojej indywidualności. Jego charakter to niepowtarzalna wizytówka każdego człowieka; nie istnieją dwa te same style stawiania liter ręką! To właśnie dlatego lekarze sądowi i grafologowie na podstawie pisma umieją wyczytać tak wiele informacji o autorze.

W dawnych szkołach istniał osobny przedmiot zwany kaligrafią – wykorzystywano kałamarze, wieczne pióra, stalówki i kształcono umiejętność zgrabnego łączenia liter. Dziś odchodzi się od przywiązywania wagi do kaligrafii, jednak eksperymentowanie z pismem – kreacja i konstruowanie to elementy niezbędne w rozwoju dziecka.

Opanowanie pisma to więcej niż kwestia technicznego dekodowania znaków graficznych. Pisanie ręczne wymusza na mózgu aktywności takie jak: zbieranie myśli, koncentracja, porządkowanie materiału, rozwój wyobraźni przestrzennej.

Co daje pismo ręczne?

1. Dla najmłodszych jest to ćwiczenie sprawności manualnej i precyzji ruchów niezbędnych do prawidłowego rozwoju poznawczego.

2. Stymuluje rozwój umiejętności czytania, zdolności językowych i krytycznego myślenia.

3. Wypracowuje samokontrolę i dyscyplinę.

4. Wzmacnia pamięć i koncentrację.

5. Wyrabia poprawność gramatyczną i stylistyczną, eliminuje błędy.

6. Pozwala wyrobić sobie ładny charakter pisma.

Cyfrowa rzeczywistość sprawia, że coraz rzadziej wykorzystujemy umiejętność ręcznego pisania, dlatego pielęgnujmy tę umiejętność nie tylko od święta!

Na koniec zadanie: pomyślmy, co tak naprawdę pozwala przechować pamięć o przodkach? Co najbardziej wzrusza, gdy kogoś już nie ma? Jego listy, zapiski, dokumenty, prawda? Odręczne ślady istnienia.